من آدم تک پری هستم . معمولا تک می پرم . و اگرم با کسی دوست بشم یعنی اون آدم خیلی خیلی خوبه و ایضا قابل اعتماد . ملاک من برای دوستی ایمانشونه .به این دلیل که آدمای مذهبی از آرامش خاصی برخوردارند و اینکه در کنارشون آدم احساس امنیت میکنه .  تو دوران مدرسه اصلا ملاکم برای انتخاب دوست ظاهر و اینکه از چه طبقه ای هستند ، نبود . من حتی دوست افغانستانی هم داشتم . اونم فقط به این خاطر که از لحاظ اعتقادی خیلی قوی بودند .  زینب یکی از این آدما بود . خیلی با خدا بود . خیلی . یه وقتایی تو مدرسه که زنگ آزاد داشتیم تو حیاط کلی با هم حرف می زدیم . به خصوص چیزای ماورایی .  زینب یه مادر بزرگی داشت که اونم خیلی مومن و با خدا بود . زینب راجع به مادربزرگش چیزای باحالی تعریف میکرد . اینکه موقع مرگش فرشته های بالای سرش رو دیده و خیلی چیزای دیگه . کلا از آدمایی که براشون مهمه که دوستشون چه جوریه و از چه طبقه ایند بدم میاد . اونا رو آدمای ظاهر بین و سطحی نگری میدونم . چند سال پیش یه حدیث میخوندم به این مضمون که : هیچ کسی رو دست کم نگیر ، شاید اون از اولیای خدا باشه .  و این خیلی سخته . یه مو

مهتاب دوست چهارم ابتدایی م خودکشی کرد . خودشو انداخت جلوی قطار و ... . مهتاب دختر زیباروی چشم آبی که با شوهرش نمیدونم کجا آشنا میشن و بعدم دوست میشن و بعدم ازدواج میکنن و تا همین چند وقت پیش فکر میکردم خیلی خوشبخته . دیروز شنیدم که خودکشی کرده . و این رو هم شنیدم که با شوهرش چند سال بوده که مشکل داشته . به خاطر معتاد بودن و زنباره بودن شوهرش . و گویا طلاق گرفته بودند و دادگاه حضانت فرزندش رو به شوهرش داده . و اینم گفته یا حضانتش رو باید به من بدن یا میرم خودمو میندازم جلوی قطار . و اینم وقتی میفهمه که حضانت بچه ش رو دادن به شوهرش . سریع السیر میره نزدیک ترین ایستگاه قطار و ... . تلویزیون راست میگه که هیچ وقت ظاهر زندگی کسی رو با باطن زندگی خودت مقایسه نکن .